خاتمی هر چه نباشد سخن ور خوبی است.من که البته از تیر۷۸ به این سو روز به روز گلایه هایی متناسب با انتظاراتی که از او داشتم٬ برایم پیش آمد که اوج آن برگزاری انتخابات فرمایشی مجلس هفتم بود اما معتقدم او کماکان از ظرفیت هایی برخوردار است. امیدوارم که ایشان بتواند به اعتبار بین المللی اش مانند قدرت آراءاش در دوران ریاست جمهوری بی تفاوت نباشد و از آن به نفع صلح و دموکراسی و معنویت در ایران در وهله ی اول و جهان در وهله ی دوم استفاده کند. در زیر بخشی از حرف های شنیدنی او را در دانشگاه سازمان ملل در توکیو بخانید:

"چه چيزي در اين دنيا غايب است، علم و فناوري داريم، اما عدالت نداريم، علم و قدرت داريم، اما اخلاق نداريم، معتقدم در حالي كه علم و فناوري را بايد گرامي داشت و هيچ ملتي هم نمي‌تواند از دسترسي به‌ آن خودداري كند، غايبهاي بزرگ ما كه منشاء اين مشكلات شده است، عبارتند از لبخند بودا، محبت مسيح (ع)، اخلاق محمد (ص) و عدالت موسي(ع) اينها غايبهاي بزرگ روزگار ما هستند. 

بدتر از غيبت بزرگ آنها، اين است كه به نام موسي (ع) سرزميني اشغال مي‌شود و ميليونهاي آواره از سرزمين خود مي‌شوند ، به‌نام عيسي(ع) جنگ و سركوب به عنوان يك راهبرد براي حل مشكلات بكار گرفته مي‌شود و به نام حضرت محمد (ص) انسانهايي دست به ترور مي‌زنند و جان انسانهاي بيگناه را جاشني انفجاري مي‌كنند كه در آن انفجار هم هزاران نفر ديگر كشته مي‌شوند و بجاي لبخند بودا اخم و تلخي بر زندگي حاكم مي‌شود. 

مشكل تنها در نبود آن عدالت، لبخند و آن اخلاق و محبت نيست، بلكه درد اين است كه آنها تبديل به قهر، خشونت، تزوير و سركوب شده‌اند."