بایکوت علمی دانشمندان ایرانی هم به دیگر برخوردهای اخیر جامعه جهانی با  ایران افزوده شد.

ایران دو سه سالی است که موفق شده با افزایش آمار نشریات و مقاله های نمایه شده در سیستم ISI که نوعی علم سنجی پذیرفته شده جهانی است، بالاترین رشد را در بین کشورهای جهان از این جهت داشته باشد. جالب است بدانید که تا قبل از سال ۱384 تنها 3 نشریه ایرانی در ISI نمایه شده بود اما این آمار در 5/1 سال اخیر به 15 نشریه افزایش یافته است. در این باره

اما اخیرا نشریه های معتبر علمی پزوهشی در کشورهای دیگر از پذیرش مقاله های دانشمندان برجسته ایرانی جهت درج در این نشریه ها خودداری می کنند،آنهم بدون داوری علمی. یعنی آنکه برخلاف روش رایج در این نشریه ها که کلیه مقاله های اندیشمندان ابتدا داوری علمی می شود و سپس تایید یا رد می شوند، مقاله اندیشمندان ایرانی مستقیما توسط مدیر مسوول یا سردبیر برگردانده می شود.

به عنوان مثال دکتر ... دانشمند سال 2004 جهان در رشته ... که در این رشته مرجعی علمی در جهان محسوب می شود، حدود 10 مقاله اش بدون داوری علمی از سوی مسوولین این نشریه ها به ایشان بازگردانده شده است. در حالی که این مساله پیش از این به هیچ وجه سابقه نداشته است.

این خبرمتاسفانه نشان می دهد که دامنه برخورد با ایران افزایش یافته که به هر حال باعث می شود ما را از حضور در سیر تحولات جهانی باز دارند.

پیش از این به نقل از دیپلمات های اروپایی شنیده بودم که جامعه جهانی برای تعیین سقف مشارکت دادن ایران در عرصه های جهانی به اجماع پنهان رسیده اند.